ဖုန္းေရာ ကြန္ပ်ဳတာမွာပါ သံုးလို ့ရတဲ့ စကားေျပာေဆာ့၀ဲ (မဆဲနဲ ့ေနာ္သူ ့ကို)

ဒီေဆာ့၀ဲေလးက ဖုန္းအတြက္သာမဟုတ္ပဲ  ကြန္ပ်ဳတာမွာလည္း သံုးလို ့ရပါတယ္

အပ်င္းေျပ အျပန္အလွန္ စကားေျပာလို ့ရပါတယ္ ။ သိခ်င္တာလည္း ေမးလို ့ရ၏

ေမးခ်င္ရာေမး ေျဖခ်င္ရာေျဖတယ္ ရီလည္း၇ီရ စိတ္လည္းတိုရေပါ့ သြားျပီးေတာ့

ဆဲရင္ ျပန္ဆဲတယ္ဗ်ာ ။ဖုန္းမွာမထည့္ခင္ ကြန္ပ်ဳတာမွာလည္း စမ္းၾကည့္လိုက္ပါ

တကယ္ေပ်ာ္ရတယ္ ။


ကြန္ပ်ဳတာမွာစမ္းခ်င္ရင္ ဒီမွာ - http://www.simsimi.com/talk.htm

Android Phone မွာထည့္ခ်င္ရင္ ဒီမွာ - https://play.google.com/store/apps
ေမာင္စြယ္စုံဆီကပါ။

အခ်စ္ဆိုတာ .....(၁)

၁။အခ်စ္ဆုိတာ
၂ ။ အခ်စ္ဆိုတာ တခါတခါ ကဗ်ာလွလွေလးေတြၿဖစ္ေစႏိုင္သလို တခါတရံ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ စစ္ပြဲေတြ လည္းၿဖစ္ေစႏိုင္တယ္ ။
၃ ။ အခ်စ္ဆိုတာ အသံုးခ်ခံေနရတဲ့ပစၥည္းတစ္ခုလည္းၿဖစ္တယ္ ။ ရယူပိုင္ဆိုင္လိုၿခင္း ၊ ဂရုစိုက္ခံလိုၿခင္း ၊ ၾကင္ နာ မႈ ရယူလိုၿခင္းစတဲ့ အရာေတြကို အခ်စ္လို႔ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး အခ်စ္ဆိုတာကို ေနရာအႏွံ႕အၿပားမွာ အသံုး ခ်ေနၾက တယ္ ။
၄ ။ တခ်ိဳ႕က ကိုယ္က တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ခ်စ္မိရင္ အဲဒီတစ္ေယာက္ဆီက အခ်စ္ကို ၿပန္လည္ရ ယူလိုၾကတယ္ ။ ဒါဟာ သူတပါးကို ခ်စ္ၿခင္းမဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္ၿခင္းသာ လွ်င္ၿဖစ္လိမ့္မယ္ ။ တကယ္ခ်စ္ မိၿပီဆို ရင္ သူ႔ဆီက ဘာမွလိုခ်င္စိတ္ရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး ။ တစ္မိုးေအာက္ထဲမွာ သူရွိေနတယ္ဆိုတဲ့အသိ ဘ၀ကို က်န္းက်န္း မာမာ နဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာ သူၿဖတ္သန္းေနတယ္ဆိုတဲ့ အသိေလးနဲ႔ တင္ ေလာကၾကီး က ေက်နပ္ဖို႔ေကာင္း ပါတယ္ ။
၅ ။ အခ်စ္ဆိုတာ တခါတရံ တစ္စံုတစ္ခုကိုေတြးၿပီး ၾကည္ႏူးေနရတာဟာလည္း ေက်နပ္စရာေကာင္းပါတယ္ ။ သိပ္မ်ားမ်ားစားစားရွုပ္ေထြးစရာမလိုပါဘူး ။
၆ ။ တဏွာ ၊ ရမၼက္အေၿခခံထားတဲ့ အခ်စ္ဟာ ၿပိဳက်ပ်က္ဆီး လြယ္ၿပီး ေမတၱာတရား အေၿခခံထားတဲ့အခ်စ္ သာ လွ်င္ ေအးၿငိမ္းတည္ၿမဲႏိုင္တယ္ ။
၇ ။ အခ်စ္ဆိုတာ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ အၾကည့္ေလးတစ္ခု ၊ မ်က္ေတာင္ေလးတစ္ခ်က္ ၊ ရင္ခုန္သံေလး တစ္ခ်က္ နဲ႔ ေနာက္ ဆံုး အိပ္မက္ေလးတစ္ခုလည္းၿဖစ္ႏိုင္တယ္ ။
၈ ။ အခ်စ္စစ္ၿဖစ္ဖို႔ အခ်ိန္မလိုဘူး ၊ ေနရာမလိုဘူး ၊ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြမလိုဘူး ၊ စစ္မွန္တဲ့ ရင္ခုန္သံသာ ၿဖစ္ဖို႔လိုတယ္ ။
၉ ။ ေပါင္းရသည္ၿဖစ္ေစ မေပါင္းရသည္ၿဖစ္ေစ အခ်စ္ဟာ အခ်စ္ပါပဲ ။ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္အဖို႔ ေပါင္းရၿခင္း ၊ မေပါင္း ရၿခင္းဟာ အဓိက မက်ဘူး ။ ရင္ခုန္သံၿခင္းနီးေနဖို႔သာလိုတယ္ ။
၁၀ ။ အတၱ ၊ မာနနဲ႔ သံသယ ဟာ အခ်စ္ရဲ႕ ရန္သူၿဖစ္တယ္ ။ ေစာေစာစီးစီး ရွင္းလင္းဖို႔ လိုတယ္ ။ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးႏုိင္ မႈဟာလည္း အခ်စ္ရဲ႕ ၿမတ္ႏိုးစရာဂုဏ္သတၱိတစ္ခုသာၿဖစ္တယ္ ။
ခ်စ္တတ္သူတိုင္း ခ်စ္ပါတယ္ေျပာေသာ္ျငား ၊ ခ်စ္ပါတယ္ေျပာသူတိုင္း မခ်စ္တတ္ၾကပါ။ခ်စ္နူိင္ၾကပါေစ...။
Ye Tay Za Kyaw***(ကာရံငယ္)*

`ေပးဆပ္ခဲ့ သူ´ (ရသ)

တစ္တုန္းကမ်က္မျမင္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူမွာသူငယ္ခ်င္းမ်ားမ်ားစားစားမရွိဘူး။
သူ့ကုိအရမ္းခ်စ္ေနရွာတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပဲရိွတယ္။
ေကာင္မေလးကေကာင္ေလးကုိအျမဲေျပာေနၾကစကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။
`ငါ့မ်က္စိျပန္ျမင္လာတဲ့အခါၾကရင္နင့္ကုိလက္ထပ္မယ္´တဲ့။
တစ္ေန့သူမကုိမ်က္စိလွ်ဴမယ့္အလွ်ဴရွင္တစ္ေယာက္ေပၚလာခဲ့တယ္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူမမ်က္စိေတြျပန္ျမင္ရျပီး သူမရဲ့ေကာင္ေလးကုိလည္းျမင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ေကာင္မေလးကအံ့အားသင့္သြားခဲ့တယ္၊
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူမေကာင္ေလးကလည္းသူလုိပဲမ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ၿဖစ္ေနလုိ့ပဲ။
ေကာင္ေလးကေမးတယ္`နင္ငါ့ကုိအခုျမင္ရျပီမလား ငါ့ကုိလက္ထပ္မွာလားဟင္´တဲ့။ ဒီေတာ့ေကာင္မေလးကျပန္ေျပာတယ္။`အုိ...ဘယ္ျဖစ္နုိင္မလဲ..ငါကမ်က္စိျပန္ျမင္ေနရျပီေလ..
ဒါေပမယ့္နင္ကအခုထက္ထိကန္းေနတုန္းပဲ ဒါ့ေၾကာင့္စိတ္မေကာင္းပါဘူး..ငါတုိ့မျဖစ္နုိင္ပါဘူး´  တဲ့။
ထုိအခါေကာင္ေလးမ်က္၀န္းထဲမွာမ်က္ရည္တစ္ေပါက္ စီးက်လာတယ္။
 ျပီးေတာ့ေကာင္ေလးကေကာင္မေလးကုိၿပံဴးျပျပီး ေျပာလုိက္တယ္
`ငါနားလည္ပါတယ္
ငါကနင့္ကုိေပ်ာ္ရႊင္ေစရံူသက္သက္ပါ...ေက်းဇူးျပဳျပီးနင့္ကုိနင္ဂရုစုိက္ပါ .. ၿပီးေတာ့ ငါ့မ်က္လုံးေလးေတြကုိလည္းဂရုစုိက္ေပးပါ´
ဆုိကာေကာင္ေလးကေကာင္မေလးေရွ့ကေန ၀မ္းနည္းစြာ လွည့္ထြက္သြားခဲ့ပါေတာ့သည္။ 
(တကယ္ေတာ့အခ်စ္ဆုိတာအျမင္သ႑န္ေပၚမူတည္ျပီးေျပာင္းလဲတတ္တာမ်ဴိးမဟုတ္ပါဘူး။
ျမင္ေနရသည္ျဖစ္ေစ။မျမင္ရသည္ျဖစ္ေစ။ ရင္ခုန္သံၿခင္းနားလည္ဖုိ့သာလုိ
တာပါ။ေကာင္မေလးရဲ့အခ်စ္ဟာအျမင္သ႑န္ေပၚမူတည္ျပီးေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္။ေလာၾကီးမွအခ်စ္ဆုိတာဟာ အသြင္သ႑န္နဲ အေျခအေန၊အခ်ိန္အခါေပၚမူတည္ျပီးေျပာင္းလဲတတ္ပါလားလုိ့ေကာင္ေလးရဲ့စိတ္မွာေတြးေနမိမွာပဲ။) *တကယ္ေတာ့ေကာင္ေလးဟာေကာင္မေလးအတြက္ သူ့ရဲ့မ်က္စိကုိထုတ္ေပးသြားခဲ့သူပါ။*
 Ye Tay Za Kyaw (YTZK*)(ကာရံငယ္)

"ကားမွတ္တုိင္ေလးငုိေနသည္”

  မေျပာခ်င္လည္း ေျပာရဦးမည္။ မေရးခ်င္လည္း ေရးရျပန္ဦးမည္။ အသင္တုိ့ ကၽြန္ုပ္တုိ့သာမာန္လူေတြ ေန့စဥ္အလုပ္သြားအလုပ္ျပန္ အသုံးျပဳေနၾကတဲ့ လုိင္းကားေပါင္းစုံ။ လူတုိ့ရဲ့ သယ္ယူပုိ့ေဆာင္ ေရးအတြက္ အသီးသီး သူ့လုိင္းနွင့္သူ ရပ္တည္ေနၾကတဲ့ လုိင္းကားေပါင္းစုံဟာ လမ္းမေပၚက ၀န္ထမ္းေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။

ကဲ ျမဳိ့ၾကီးသားတုိ့ေရ…. ေျပာခ်င္တာကေတာ့ သူတုိ့သူတုိ့ ေတြ အေၾကာင္းေပါ့။ ညေနေစာင္းေနညဳိညဳိ အရက္သမားမ်ားေလျပဳိျပဳိေနက် အခ်ိန္ အလုအရပ္ ေမာင္းလာၾကတဲ့ လုိင္းကားမ်ားဟာ  မွတ္တုိင္မေရာက္ခင္ လူအုပ္ရွိရာဆီသုိ့ အလွ်င္အျမန္ထုိးရပ္ျပီး သူ့ထက္ငါ အရင္ေမာင္းေနၾကသည္ မွာ ေန့တုိင္းျမင္ေတြ ့ေနရသည္ျဖစ္၍ သိပ္ေတာ့မဆန္းက်ယ္ပါ။ အသင္တုိ့ က်ဳပ္တုိ့ ျမဳိ့ၾကီးသားေတြကလည္း ကားဆုိက္ရာ အရပ္ကုိပဲ ဦးတည္ၾကတယ္မဟုတ္ေပလားဗ်ာ။ ….

တေန့ကၽြန္ေတာ္ မွတ္တုိင္တစ္ခုမွာ ရပ္ျပီး လုိင္းကားအလာကုိ ေစာင့္ေနမိတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ နားထဲမွာတစ္စုံတစ္ေယာက္ရဲ့ ေခၚသံကုိၾကားေနရတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဘယ္သူမွမေတြ့ဘူး။ ဒါနဲ့ကၽြန္ေတာ္က

 “ခုေျပာေနတာဘယ္သူလဲ”

“ကၽြန္ေတာ္ ကားမွတ္တုိင္ပါဗ်ာ”

“ဟင္….” ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းအံ့ၾသသြားမိတယ္။ အနည္းငယ္ေၾကာက္သြားမိတယ္…။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိသရဲ မ်ားေျခာက္ေနတာလားဆုိျပီးေတာ့..ေပါ့။

“မေၾကာက္ပါနဲ့ဗ်ာ ေၾကာက္ေနရတဲ့ သူကကၽြန္ေတာ္ပါဗ်ာ…. လုိင္းကားေတြကေန့တုိင္း ဟုိးေရွ့နားမွာ သြားသြားရပ္ေနၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ တည္းအထီးက်န္ျပီး ေၾကာက္ရြံ့ေနတာ ေနတုိင္းလုိလုိပါပဲ”

ဘာကုိမွမျမင္ရပဲ အသံကုိသာၾကားေနရတဲ့ မွတ္တုိင္ေလးရဲ့ ငုိရႈိက္သံဟာ ကၽြန္ေတာ့္နားထဲ စီး၀င္ေနခဲ့ျပီး ေစာေစာက ေၾကာက္ရြံ့မႈေၾကာင့္ ထြက္ေျပးခ်င္စိတ္ေပါက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့စိတ္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္နူိင္ခဲ့တယ္။အတန္ၾကာကၽြန္ေတာ္ ေတြေ၀ေနခဲ့ျပီးမွ

“ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ဗ်ာ.. ေနာက္ဆုိ ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားနဲ့ အတူတူ လုိင္းကားကုိ လာေစာင့္ေပးမယ္ေနာ္” ကၽြန္ေတာ္ မွတ္တုိင္ေလးကုိေခ်ာ့ေနခဲ့မိသည္။ သုိ့ေပမယ္ သူကထပ္ျပီး

“ဒုကၡ လာမခံပါနဲ့ဗ်ာ လုိင္းကားေတြက ဒီမွာ ရပ္တာမဟုတ္ဘူး… သူတုိ့အဆင္ေျပတဲ့ေနရာ ထုိးရပ္ၾကတာ ၊ျပီးေတာ့ လူေတြကလည္း လုိင္းကားရပ္တဲ့ ဆီပဲသြားၾကေတာ့… အဟင့္…အဟင္.” ေျပာရင္းသူက ငုိေနေပသည္။ ကၽြန္ေတာ္ပါ မ်က္ရည္၀ဲေနခဲ့မိပါသည္။ “ဘာမွပူမေနပါနဲ့ ဗ်ာ

ကၽြန္ေတာ္ေန့တုိင္း ခင္ဗ်ားဆီကပဲလုိင္းကားေတြကိုေစာင့္မယ္ ။ျပီးေတာ့ လူေတြလည္း မွတ္တုိင္ကပဲလာေစာင့္ ေစရမယ္… မငုိပါနဲ့ေတာ့ေနာ္ ကၽြန္ေတာ္ကတိေပးပါတယ္။”

“တကယ္ေျပာတာေနာ္…..”

“အင္းေပါ့… တကယ္ေပါ့ဗ်ာ”  ခ်က္ျခင္းပင္ ၀မ္းပန္းတသာ ျဖစ္သြားတဲ့မွတ္တုိင္ေလးကုိ ၾကည့္ျပီးကၽြန္ေတာ္ ေက်နပ္မိပါသည္။ အဲ့ေန့စျပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း မွတ္တုိင္ေလး ရွိရာက…ေန လုိင္းကားကုိေစာင့္ေနပါေတာ့သည္။ သူငယ္ခ်င္းတုိ့လည္း ကၽြန္ေတာ္နွင့္ အတူမွတ္တုိင္ကသာ လုိင္းကားေစာင့္ၾကပါလားလုိ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္.။ ဒါမွသာလုိင္းကားမ်ားလည္း လူမ်ားရွိရာ မွတ္တုိင္မွာ ရပ္မည္ျဖစ္ျပီး မွတ္တုိင္ေလးလည္းေပ်ာ္ေနမွာ အမွန္ပဲေပါ့ဗ်ာ။………

Writing by- Ye Tay Za Kyaw (ကာရံငယ္)

`သူငယ္ခ်င္းရယ္..နင္ဟာ..အျဖဴေရာင္ပါ´(ကဗ်ာ)

  
                                                            `သူငယ္ခ်င္းရယ္ 
                                                     နားလည္မႈ၊ေအးခ်မ္းမႈေတြနဲ့ 
                                                      ဖြဲ့သီခဲ့တဲ့ခင္မင္မႈေလးဟာ 
                                           သံေယာဇဥ္ေလးတစ္ခုေပါက္ဖြားလာခဲ့ျပီ
                                                   နာက်င္ျခင္းပူေလာင္ျခင္းေတြ
                                               ကင္းေ၀းတဲ့ သံေယာဇဥ္ေလးဟာ
                                          တုိ့တစ္ေတြၾကားမွာရွင္သန္ေနခဲ့ျပီေနာ္
                                                     စာနာမႈ နားလည္မႈေတြနဲ့
                                                အုတ္ျမစ္ခ်တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ 
                                           သံေယာဥ္ဇဥ္အေဆာက္အအုံေလးဟာ
                                                      တုိ့ေတြရဲ့ နွလုံးသားမွာ
                                                      ထာ၀ရတည္ရွိေနမယ့္
                                                     ျပတုိက္ကေလးပါကြယ္။
                                                အျဖဴေရာင္သူငယ္ခ်င္းဆုိတာ
                                            သဘာ၀တရားကုိေနာက္မွာထား
                                                    ခံစားမႈကုိေရွ့တန္းတင္ 
                                    ခင္မင္မႈသံေယာဥ္နဲ့ေလွ်ာက္လွမ္းၾကသူေတြပါ
                                                      သူငယ္ခ်င္းဆုိတာ....
                                                   အတၱေတြကုိအက်ဥ္းခ်
                                              ဒုကၡေတြကုိယွဥ္တြဲရင္ဆုိင္ရင္း
                                           ေနာင္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာထိတုိင္ေအာင္
                                                    မေမ့ရက္နုိင္သူေတြပါ။
                            ဒါေပမယ့္ကံတရားေတြေၾကာင့္ တုိ့ေတြခြဲခြာခဲ့ ရရင္ေတာင္
                                                        ခြဲခြာျခင္းအတြက္
                                            အျပဳံးေလးနဲ့နဴတ္ဆက္ရေပမယ့္
                                   ရင္ထဲမွာငုိေၾကြးျခင္းေတြနဲ့ ေရရြတ္ေနမိတယ္
                                                          သူငယ္ခ်င္းေရ .....
                                                    နင္ဟာငါ့အတြက္ေတာ့ 
                                                  ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့နုိင္တဲ့ 
                                          အျဖဴေရာင္သူငယ္ခ်င္းေလးပါပဲကြယ္´
                                            (**Ye***Tay***Za***Kyaw***)

ေၾသာ္....ကုိဘေမာင္....လုပ္ခ်လုိက္ျပန္ျပီ(ဟာသ)

ေၾသာ္..ကိုဘေမာင္..ကိုဘေမာင္..
႐ိုး႐ိုးေအးေအး စာေရးႀကီး ကိုဘေမာင္သည္ လုပ္ငန္းကိုင္ငန္းမ်ား အဆင္မေျပသျဖင့္ သူတို႔လမ္းထိပ္တြင္ ေဟာခန္းဖြင့္စားေနေသာ ေဗဒင္ဆရာထံ သြားေလသည္။ ေဗဒင္ဆရာက ယခုကဲ့သို႔ အညံ့မ်ားၾကံဳေနရျခင္းမွာ ကိုဘေမာင္အိမ္တြင္ မေလ်ာ္ကန္၊ မသင့္ျမတ္ သည္မ်ား ရွိေသာေၾကာင့္ဆိုၿပီး အိမ္အထိ လိုက္ၾကည့္ေလေတာ့သည္။
အိမ္သို႔ ေရာက္ေရာက္ျခင္းပင္...
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ ကိုဘေမာင္၊ ခင္ဗ်ား ဘုရားစင္မွာထိုးထားတဲ့ ခတၱာပန္းေတြကို စြန္႔ပစ္လိုက္ေတာ့... ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေနာက္လည္း မထိုးနဲ႔ဗ်ာ... ေနာက္ ဒီေအာက္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ စံပယ္ပန္းေတြ...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဘာလို႔လဲ ဆရာ၊ ဘုရားကို ပန္းလွဴတာ မေကာင္းဘူးလား...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ခင္ဗ်ားတို႔ အဲဒါေတြေၾကာင့္ အခက္အခဲေတြ ရွိေနတာေပါ့... ဒီမွာခတၱာဆိုတာ “ခက္တာ” နဲ႔ အသံဆင္တယ္ဗ်...။ ခက္တာေတြ ျဖစ္တတ္တယ္။ စပါယ္ ဆိုတာကလည္း“စကတည္းက ပယ္ခံရတယ္” ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ျဖစ္ေစတယ္...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္လား ဆရာ၊ ဒါဆို ဘာကို ဘုရားကပ္ရမလဲ...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဒီမွာ အလြယ္ေလးေလ... ေကာက္ညွင္းေပါင္းလွဴ...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္လား... ေကာက္ညွင္းေပါင္းလွဴရင္ ေကာင္းတယ္လား...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “မသိရင္မွတ္၊ ေကာင္းညွင္းေပါင္းဟုတ္ဘူး၊ ေကာင္းျခင္းေပါင္း၊ ေကာင္းျခင္းေတြ ေပါင္းလာေအာင္... ၿပီးေတာ့ ၾသဇာရွိေအာင္ ၾသဇာသီးကို လွဴ...ဒါေလးမ်ား ဘာခက္တာမွတ္လို႔... ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါတယ္တဲ့ ကိုဘေမာင္ရ...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္ကဲ့ဆရာ၊ အေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းတာပဲ... က်ေနာ္ အလုပ္ကလည္း ေျပာင္းေရႊ႕က်ဦးမယ္။ မေျပာင္းခ်င္ဘူး ဆရာရယ္...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “မေျပာင္ခ်င္ဘူးလား... အလြယ္ေလး ကိုဘေမာင္ရယ္... အိမ္ေရွ႕ကျခံထဲမွာ... ေျပာင္းဖူးရယ္၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရယ္၊ ဘူးသီးရယ္ သံုးမ်ိဳးကို စိုက္လိုက္...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္၊ ဆရာ... အဲဒါဆို မေျပာင္းရေတာ့ဘူးေပါ့...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟုတ္တယ္ေလ... အဲဒီသံုးမ်ိဳးရဲ႕ အစစာလံုးေတြက ေျပာင္းခ်ဥ္ဘူး မဟုတ္ဘူးလား၊ ဒီေတာ့ ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါၿပီးေတာ့...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္၊ ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေတာ္ေလး စဥ္းစားစရာေတြ ျဖစ္လာပါတယ္... ေက်းဇူးပါ”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ရပါတယ္ဗ်... ဓာတ္တူရင္ နတ္ကူသတဲ့ဗ်ာ...”
ဒီလိုနဲ႔ ေဗဒင္ဆရာလည္း ျပန္သြားေတာ့သည္။ ေနာက္တစ္ပတ္ ကိုဘေမာင္က ဆရာအိမ္လာၾကည့္ပါဦး ဆရာေျပာသလို ဟုတ္မဟုတ္ ဆိုတာနဲ႔ ေဗဒင္ဆရာလည္း တစ္ေခါက္ထပ္လိုက္သြားသည္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ သူေျပာထားတဲ့အတိုင္း ၾသဇာသီးေတြ၊ မင္းဂြတ္သီးေတြ ဘုရားလွဴထားတာ ေတြ႕ရသည္။
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဒါနဲ႔ ကိုဘေမာင္ မင္းဂြတ္သီးေတြက...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဆရာ့ နည္းစနစ္အတိုင္းေလ... မင္း Good သြားေအာင္...မင္းဂြတ္သီးကို လွဴထားတာ”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟုတ္လားဗ်”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္တယ္ ဆရာ၊ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ပတ္ ေရႊေတာင္ဘက္ကို ခရီးထြက္မလို႔...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ေရႊေတာင္... ဟုတ္လား...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္တယ္ဆရာ၊ ဆရာေျပာသလို ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါေအာင္ေလ... ေရႊေတာင္ႀကီး ဆိုက္ေအာင္၊ ေရႊေတာင္ဘက္ကို ခရီးထြက္မလို႔...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟား... ဟား... ဟား...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “မဟားပါနဲ႔ ဆရာ၊ ဟား ဟား ဆိုတဲ့ အတိုင္း သူမ်ားေတြ ဆရာ့ကို ဟားပါလိမ့္မယ္...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ေအာ္... ကိုဘေမာင္ရယ္”
ကိုဘေမာင္။ ။ “မေအာ္ပါနဲ႔ ဆရာ၊ ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါၿပီး ေအာ္ေနရပါမယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္တာ့္ကိုလည္း “ကိုဘေမာင္ရယ္” ဆိုၿပီး အတင္းမရယ္ခိုင္းပါနဲ႔...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟိုက္၊ ခက္ေတာ့တာပဲ...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ခက္ေတာ့တာပဲလို႔ခ်ည္း မညည္းပါနဲ႔ဆရာ၊ ဆရာ့ေနာက္ကို ခက္တာေတြ လိုက္လာပါလိမ့္မယ္... ေရာ့ ေသာက္ ဆရာ...”
ကိုဘေမာင္က ေရေႏြးတစ္ခြက္ငွဲ႔ေပးေတာ့ ေဗဒင္ဆရာလည္း ယူေသာက္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့မွ... ခ်ိဳခ်ိဳ ခါးခါး ဘယ္လို အရသာႀကီးမွန္းမသိသျဖင့္...
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ... ဒါ... ဒါ... ဘာႀကီးလဲ၊ ကိုဘေမာင္...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဘာႀကီးလဲ လို႔ မေအာ္ပါနဲ႔ ဆရာ... ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါၿပီး ဆရာ့ ဘႀကီးတစ္ေယာက္ေယာက္ ေခ်ာ္လဲေနပါ့မယ္... ”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ... ခင္ဗ်ားဗ်ာ...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ခုနက အရည္ကေလ... ၾကံရည္ဖန္ရည္ တိုးေအာင္ဆိုၿပီး ၾကံရည္ရယ္ အဖန္ရည္ရယ္ ေရာေသာက္တာေလ...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟာ... ခင္ဗ်ားဗ်ာ... ဒီမယ္၊ ကိုဘေမာင္ ေဗဒင္ပညာကို အလြယ္ေလး မွတ္ေနလား...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ပညာလို႔ မေျပာပါနဲ႔ ဆရာ... ျပင္ညာ ဆိုရင္ ျပင္ၿပီး ညာေနရပါမယ္။ ေဗဒင္နည္းစနစ္လို႔ ေျပာပါ ဆရာ...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ... ဒါနဲ႔ ထိုင္ခံုေတြလည္း မေတြ႕ပါလား...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္တယ္ဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ ေရာင္းပစ္လိုက္တာ။ အရင္တစ္ပတ္ ဆရာျပန္သြားကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတာေလ... ထိုင္လည္း ထိုင္၊ ခုန္လည္း ခုန္ဆိုတာ သိပ္မဟုတ္ဘူးလိုပဲ၊ ဓာတ္ပ်က္ေနသလားလို႔ပါ...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟိုက္...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “မဟိုက္ပါနဲ႔ ဆရာ... အလကားေနရင္း ေမာဟိုက္ေနပါ့မယ္...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ... ကိုဘေမာင္...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ၿပီးေတာ့ ခုနက ဆရာ့ဆိုင္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႕တယ္...ျပင္ပါဆရာ...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဗ်ာ... ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္းဘုတ္က ဘာျဖစ္လဲ...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ေဟာခန္းဆိုတာေလ ဆရာ...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟုတ္ကဲ့...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ေဟာၿပီးရင္ ခန္းခန္းသြားတယ္လို႔ အဓိပၸာယ္ မရဘူးလား ဆရာ... ရသမွ် ေငြေတြ ခန္းကုန္မွာေပါ့ ဆရာ...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ၿပီးေတာ့... မေနာမယ ဆိုတာေလ... မယ ဆိုတာ “မရ” မပိုင္ဆိုင္တာနဲ႔ အသံတူတယ္ေလ... ပညတ္သြားသလို...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ေတာ္၊ ေတာ္... ကိုဘေမာင္...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္လာၿပီးလား ဆရာ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...”
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ... ဒါနဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္ရွိၿပီလဲ... ျပန္မလို႔...”
ကိုဘေမာင္။ ။ “သိဘူးဆရာ၊ နာရီဆိုတာ နာလည္းနာတယ္၊ ရီလည္းရီတယ္ဆိုေတာ့ မခ်ိျပံဳးသလို အဓိပၸာယ္ထြက္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ခံစားရတာနဲ႔ အိမ္မွာ ဘာနာရီမွ မထားေတာ့တာ...“
ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ... ဟာဗ်ာ...”
ဤသို႔ျဖင့္ ေဗဒင္ဆရာသည္ ကိုဘေမာင္အိမ္မွ တခ်ိဳးတည္း ဆင္းေျပးေလေတာ့သည္။
:P
အားလုံးပဲေပ်ာ္ရႊင္နူိင္ၾကပါေစေနာ္

`မွတ္သားစရာ....မ်ား´(ဗဟုသုတ)

     ပညာအရွိဆံုးပုဂၢိဳလ္သည္ ........................... ဘုရား
        Greatest knowledge ..................................     God
        အေကာင္းမြန္ဆံုး ေန႔ထူးေန႔ျမတ္သည္........... ယေန႔

• The best day .............................................. Today

• အႀကီးမားဆံုး အမွားသည္ .............လက္ေလွ်ာ႔လိုက္ျခင္း
  The greatest mistake ............................ Giving up

• အေကာင္းဆံုးလက္ေဆာင္သည္ .................. ခြင္႔လႊတ္ျခင္း
  Best gift .....................................       ......... Forgiveness

• အႀကီးမားဆံုးေသာ ပ်က္ဆီးမႈကို ေပးတာ ...... စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း
  The most destructive habit ........    ........... Worry

• အျမင္႔မားဆံုး ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈသည္ ........... ေပးကမ္းျခင္း
  The greatest joy .................       ................ Giving

• အဆိုးဆံုးေသာ ဆံုးရံႈးရျခင္း အေၾကာင္းအရင္းသည္ ...... မ်က္စိစံုမိွတ္ ယံုၾကည္ျခင္း
  The most endangered species ..... Dedicated leaders

• အထူးျခားဆံုးေသာ သဘာ၀ စြမ္းပကားသည္ ... ငယ္ရြယ္နုပ်ိဳမႈ
  Our greatest natural resource ....... .... Our youth

• အေကာင္းဆံုးေသာ အားေဆးမွာ .............. အားေပးစကား
  The greatest “shot in the arm” ......... Encouragement

• ျပႆနာမ်ားကို ဖိတ္ေခၚတဲ့ အႀကီးမားဆံုး အရာမွာ .......... ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း
  The greatest problem to overcome ............... Fear

• အစြမ္းထက္ဆံုး အိပ္ေဆးသည္ ................. စိတ္တည္ၿငိမ္မႈ
  The most effective sleeping pill .......... Peace of mind

• နာက်င္မႈမ်ားကို က်ဆင္းေစသည္႔ ................. ခြင္႔လြတ္ျခင္း
  အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းမွာ
  The most crippling disease ...................... Excuses

• ဘ၀တြင္ ခြန္အား အႀကီးမားဆံုး သည္ .......... ေမတၱာတရား
  The most powerful force in life ........  ...... Love

• အဆံုးစြန္ဆံုးေသာ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ပ်က္စီးေစတာ ..... အတင္း၊ အဖ်င္း စကား
  The most destructive pariah .................       ........... Gossip

• အေကာင္းဆံုး ကြန္ပ်ဴတာသည္ ........ လူသားတို႔၏ ဦးေနာက္
  The most incredible computer ............... The human brain

• မရွိလို႔ မျဖစ္တဲ့အရာ ................................. ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္
  The worst thing to be without ................ Hope

• အျပင္းထန္ဆံုးေသာ လက္နက္ ..................... လွ်ာ
  The deadliest weapon ............................ The tongue

• တန္ဖိုးအရွိဆံုး စကားႏွစ္လံုးမွာ ..................... ငါ ကြ
  The two most powerful words .......  ......... Can do

• အထူးျခား အဖိုးတန္ဆံုးအရာမွာ ................. ယံုၾကည္မႈ
  The greatest asset ..........................  ...... Faith

• တန္ဖိုးအမဲ႔ဆံုး ခံစားမႈ  ................ မိမိကုိယ္ကို သနားျခင္း
  The most worthless emotion ..........  ......... Self-pity

• အဆိုးရြားဆံုးေသာ ဆံုးရႈံးနိုင္မႈသည္ ...........မိမိကိုယ္ကိုယ္ ေလးစာမႈ
  The worst thing you can lose ..........  .... Self-respect

• ေက်နပ္စရာအေကာင္းဆံုး လုပ္ေဆာင္မႈမွာ .... ကူညီေပးျခင္း
  The most satisfying work .................      ........ Helping others

• အဆိုးရြားဆံုးကိုယ္က်င္႔တရား.......တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျခင္း
  The ugliest personality trait ..............  ....... Selfishness

• အလွပဆံုးေသာ အေဆာင္အေယာင္မွာ ........... အၿပံဳး
  The most beautiful attire ................    ......... A smile!

• ေအာင္ပြဲရရန္ အဓိက လုိအပ္မႈ .......ရိုးသားေျဖာင္႔မတ္္ျခင္း
  The most prized possession ...................... Integrity

• အႀကီးမားဆံုးေသာ ...........အတၱမာနဆံုးရႈံးမႈကို ေပးသည္႔ အတားအဆီး
  Greatest stumbling block .......................... Egotism

• ကူးစက္မႈ အျမန္ဆံုးေသာ စိတ္ .......... စိတ္အားထက္သန္မႈ
  The most contagious spirit ...................... Enthusiasm

• အစြမ္းထက္ဆံုးေသာ ................................... ေမတၱာပို႔ျခင္း
  ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ကိုခိုင္ၿမဲေစတာ
  The most powerful communication ................. Prayer
• (From Tagged)***Ye****Tay***Za**Kyaw*******